Alam kong parang kakaibang pamagat iyon, gayunpaman ito ay totoo. Ang batayan ng aking mga iniisip ngayong umaga ay sa aking pag-aaral ng Mateo Kabanata 18 kung saan si Hesus ay tinanong "Sino ang pinakadakila sa kaharian ng langit?" Upang masagot ito, inilagay Niya ang isang maliit na bata sa gitna nila at sinabi sa kanila na maging katulad ng maliit na batang ito. Nais ng Panginoon na tayo ay magpasakop sa Banal na Espiritu tulad ng isang maliit na bata na nagpapasakop sa kanyang ama. (Mosias 1:118–120) Dumarating ang kadakilaan kapag tayo ay inilapit sa Diyos. Ang isang mapagmataas na tao ay hindi makakapasok sa Kaharian ng Diyos dahil ang kadakilaan gaya ng tinukoy ng Diyos ay ang mapunta sa Kanyang Kaharian kasama Niya.
Ang Kasulatan sa Lumang Tipan ay puno ng mga kuwento ng mga dakilang lalaki at babae. Sino ang hindi magugustuhan ang kuwento ni David at ng higante, o ni Moises na nakatayo sa harapan ni Faraon na dinadala ang hamon mula sa Diyos sa mismong trono ng Ehipto? Ngayon ang kapangyarihan ng Diyos ay matatagpuan sa tabi ng maliliit na bata na ang mga anghel ay patuloy na minamasdan ang mukha ng Diyos. Dumating si Jesus upang akayin tayo na mag-isip nang iba kaysa sa mundong nakikita natin sa bawat panig.
Ayon sa Mateo 18:20 ang kapangyarihan at kadakilaan ng Diyos ay matatagpuan kung saan dalawa o tatlo sa mga alagad ni Jesus ang nagkakaisa at nagtitipon sa Kanyang pangalan. Ang Tagapagligtas ay dumating na at darating muli. Inaamin ko na hindi ako naghahanap ng lone ranger na masasakyan sa puting kabayo na may pilak na bala. Marahil ay marami na ang mga kabataan na may ideya na ngayon kung sino ang "The Lone Ranger". Isa siyang kathang-isip na karakter sa unang bahagi ng telebisyon na sumakay sa pinakamahihirap na sitwasyon at nagligtas ng araw laban sa masasamang tao. Pagkatapos ay sumakay siya pagkatapos mag-iwan ng pilak na bala at palaging sinasabi "Ang aking trabaho dito ay tapos na".
Si Jesus ang Lone Ranger ngayon at mula pa sa simula ng Paglikha ng Diyos. Ang lahat ng mga dakilang bayani ng banal na kasulatan ay alinman sa isang uri ng tunay na Kristo o sila ay dumating sa pangalan at kahilingan ng Diyos na kumatawan sa isang tunay na Hari. Malinaw nating makikita ang mga kahinaan ng sangkatauhan na nakasulat sa Banal na Kasulatan gayundin ang kadakilaan ng Diyos. Wala naman talagang magbabago diba? Ang lahat ng nag-iisang rangers sa mga lalaki ay may mga kahinaan. Kailangan natin si Hesus na hindi kailanman nagkasala at may lahat ng kapangyarihan.
Ngayon ang kapangyarihan ng Diyos ay nakikita sa kakayahan para sa atin sa pamamagitan ni Kristo na magpatawad ng isang tao ng 490 beses. Hindi natin dapat bilangin ang bawat isa sa mga oras na iyon kung iyong binibilang ay hindi mo alam ang kapangyarihan ng Diyos. (Mateo 18:22) Ang kapangyarihang ito ay makikita kapag nakikipagsapalaran tayo sa mundo upang mahanap ang isang nawawalang tupa. (Mat 18:11) May kaunting kaluwalhatian para sa tanod-gubat (o pastol) na nakasakay sa mga burol nang mag-isa sa ulan at malamig upang makahanap ng isang maruming maliit na tupa.
Ang kapangyarihan at kaluwalhatian ng Diyos ay makikita kapag tayo ay muling nagsasama-sama ng iba na nakasakit sa atin o nasaktan sa atin. Kahit dito kailangan natin ang mga panalangin at tulong ng iba paminsan-minsan upang magawa ito. (Mateo 18:15-20) Sinabi ni Jesus na imposible para sa mga tao na mamuhay sa buong buhay nila nang hindi nasasaktan o naiinis, pero marami ang nagsabing, “Wala akong ginawang masama!” ( Mateo 18:7 ) Salungat sa likas na katangian ng mga tao na sumuko sa Diyos. Kahit na dito ay walang mga nag-iisang tanod na maaaring pumunta dito nang mag-isa, maliban kay Hesus at si Hesus ay hindi rin nag-iisa.
The scriptures say that not even a hundredth part of what Jesus said and did is recorded nor can it be recorded by man. However, here in Matthew 18 we see perhaps only the teachings of one day of his life among His disciples. It must be very important then for us to live the life of a servant, not think ourselves greater or more important than the lowliest child hiding behind mother’s leg or the lost sheep who thought himself to be the lone ranger riding the range alone. It is appropriate for us to ride together and be the servants of all. “For the Son of man is come to save that which was lost.” Mat 18:11
Si Aadam Yates ay miyembro at Elder sa Simbahan ni Cristo, na naninirahan kasama ang kanyang pamilya sa Phoenix, Arizona.